Ταϊλάνδη: Αναζητώντας τη γαλήνη
Πεντέμισι το πρωί τοπική ώρα, το αεροδρόμιο της Μπανγκόκ είναι ήσυχο, η ζεστή σούπα με λαχανικά ό,τι πρέπει για το τζετ λαγκ αλλά και για να πάρουμε μια πρώτη γεύση της χώρας. Η πτήση για το μικροσκοπικό αεροδρόμιο του Τρανγκ διαρκεί μία ώρα και δέκα λεπτά. Το θεσπέσιο καλοκαιρινό αεράκι είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να ευχηθεί κανείς για υποδοχή. Επιβιβαζόμαστε σ' ένα μίνι μπας για τη διαδρομή (μιας ώρας) ώς το πλησιέστερο λιμανάκι, που έχει απ' όλα: τροπικά δάση από κοκκοφοίνικες, ποτάμια κι ανάμεσά τους σπιτάκια από ψάθα. Φτάνουμε στο μώλο, γεμάτο με πολλές τοπικές βάρκες. Μία από αυτές, μαζί με τους μαθητές του σχολείου, μας μετέφερε στο νησί Koh Libong.
Η βάρκα διέσχιζε γρήγορα τα διάφανα νερά της θάλασσας κι εμείς παρατηρούσαμε μαγεμένοι τη Φύση να οργιάζει και το πράσινο σε όλες τις αποχρώσεις του να διαδέχεται κατάλευκες παρθένες παραλίες. Πουθενά όμως ίχνος ανθρώπων - άρχισα να ανησυχώ ότι παραήταν παρθένο το νησάκι. Πλησιάζοντας όμως με τη βάρκα σε μια παραλία, άρχισαν να διακρίνονται τα ξύλινα μπανγκαλόου του Koh Libong Resort, του μοναδικού στο νησί. Κατευθείαν για μπάνιο στη θάλασσα. Το νερό ζεστό, διαυγές, ρηχό κι η παραλία γεμάτη κοράλλια. Σε αυτό το μεγάλο αρχιπέλαγος με τα 300 νησιά που έχει σχήμα μισοφέγγαρου και ξεκινάει από την πόλη του Τρανγκ, στην ηπειρωτική Ταϊλάνδη, και φτάνει μέχρι το Πουκέ, ο πληθυσμός είναι πολυφυλετικός. Οι μισοί από τους 300.000 κατοίκους είναι Κινέζοι - Ταϊλανδοί, ενώ οι υπόλοιποι χωρίζονται σε διάφορες φυλές ιθαγενών, μεταξύ των οποίων και οι ελάχιστοι εναπομείναντες τσιγγάνοι της θάλασσας.
Το δειλινό, στο ανοιχτό εστιατόριο ο φιλόξενος ιδιοκτήτης μάς πρότεινε καβούρια, τηγανητό ρύζι, μεγάλες γαρίδες στη σχάρα, ξιφία σε ελαφρώς καυτερό ζωμό, σαλάτα με παπάγια και άλλα εξωτικά, όλα υπέροχα... Κόστος του μενού; 15 ευρώ!
Το Koh Libong είναι το μεγαλύτερο νησί της επαρχίας Τρανγκ και οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι και ασχολούνται κυρίως με το ψάρεμα. Η ανατολική ακτή είναι μαγική. Με τη βάρκα του ξενοδοχείου να έχει αναλάβει τις εκδρομές, περνάμε δίπλα σε μαγκρόβια δάση που προστατεύονται από την οργάνωση Libong Wildlife Reserve. Εδώ επιβιώνουν 40 σπάνιες αλλικόρες (dugong) -μεγάλα θηλαστικά, συγγενή της θαλάσσιας αγελάδας- οι οποίες ζουν από το θαλάσσιο χορτάρι που ανθεί στον κόλπο. Διασχίζουμε τα θαλάσσια κανάλια μέσα σε καγιάκ και μπαίνουμε σε ένα μακρύ σκοτεινό σπήλαιο.
Κωπηλατούμε στο ποτάμι παρέα με τα πουλιά - μαθαίνω ότι η περιοχή είναι ιδανική για παρατήρηση πτηνών το χειμώνα, καθώς πολλά μεταναστευτικά πουλιά καταφθάνουν από τη Βόρεια Ασία και τη Σιβηρία. Στο σπήλαιο Chomai ανεβαίνουμε μια σκάλα από κορμούς· στο εσωτερικό του οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες είναι ενωμένοι και τόσο λεπτοί που μοιάζουν με ρίζες. Σκαρφαλώνουμε μια ανεμόσκαλα για να βρεθούμε σε ένα μεγάλο πλάτωμα με εναλλασσόμενα σπήλαια και απίθανους ασβεστολιθικούς σχηματισμούς που φωτίζονται από μεγάλα ανοίγματα στην οροφή. Πίσω στην ακροποταμιά μάς προσφέρουν ένα γευστικότατο πικ νικ πριν ξεκινήσει η επιστροφή.
Την επόμενη μέρα με την τοπική βάρκα και τις αποσκευές μας ταξιδεύουμε στη θάλασσα του Ανταμάν. Πλησιάζουμε ένα καταπράσινο νησί με μια μεγάλη κατάλευκη παραλία. Είναι το Koh Ngai: εδώ τα μπανγκαλόου των resort κρυμμένα πίσω από τους κοκκοφοίνικες συναγωνίζονται το ένα το άλλο, το Co Co Cottage είναι το ωραιότερο (και φθηνό, από 50 ευρώ, και με καταπληκτικό μπάνιο!). Το resort είναι πολύ στυλάτο, αφού οι ιδιοκτήτες είναι μια παρέα νέων Ταϊλανδών αρχιτεκτόνων, πολύ συμπαθητικών, που το σχεδίασαν με πολύ μεράκι. Το φαγητό στο ανοιχτό εστιατόριο είναι εξαιρετικό, όπως και το μασάζ δίπλα στην παραλία. Με ένα ταχύπλοο πηγαίνουμε εκδρομή στο Εθνικό Πάρκο Koh Ma, ένα σύμπλεγμα από νησάκια που περιβάλλονται από κοραλλιογενείς υφάλους. Πλησιάζοντας δεν πιστεύουμε στα μάτια μας: κατακόρυφα βράχια σκεπασμένα από τη βλάστηση πάνω από σμαραγδένια νερά και χρυσές παρθένες παραλίες συνθέτουν αυτό τον επίγειο παράδεισο.
Παίρνω μάσκα και βατραχοπέδιλα και βουτάω: το θέαμα είναι μοναδικό. Κοράλλια σε κόκκινα, κίτρινα, πράσινα χρώματα και ψάρια όλων των σχημάτων και μεγεθών, κοντόχοντρα μπλε με κίτρινες βούλες. Δεν είναι τυχαίο ότι το μέρος θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα της Ταϊλάνδης για καταδύσεις (σε βάθος από 18 - 34 μέτρα) αλλά και για υποβρύχιους γάμους - υπάρχουν και στο βιβλίο Γκίνες!
Στα νησιά Πι Πι
Αναμφι
σβήτητα η Φύση έχει σταθεί εξαιρετικά γενναιόδωρη με τα νησιά Phi Phi. Δύο αντικριστές αμμουδιές και στη μέση μια λωρίδα ζούγκλας που ούτε και το τσουνάμι -παρότι πέρασε από πάνω τους με ορατά τα σημάδια του στους μαδημένους ψιλόλιγνους κοκκοφοίνικες- δεν κατάφερε να μειώσει τη γοητεία του κόλπου Λονταλάμ, που εκτελεί και χρέη λιμανιού. Βρισκόμαστε στο Phi Phi Don, το μεγαλύτερο νησί, κι η τοπική βάρκα μάς περιμένει για να μας μεταφέρει στο Phi Phi Island Village που βρίσκεται μέσα στη ζούγκλα της βορειοανατολικής ακτής του νησιού. Εδώ τα σμαραγδένια νερά αποσύρονται και επανέρχονται αέναα λόγω της παλίρροιας και βυθοί γεμάτοι κοράλλια συνθέτουν ένα τοπίο εκπάγλου κάλλους.
Οι περισσότεροι χαρακτηρίζουν το νησί ως Μαργαριτάρι της θάλασσας και ξεκίνημα ενός μεγάλου έρωτα.
Κάνοντας το γύρο του νησιού ανακαλύπτουμε απίθανες μοναχικές παραλίες κι άλλες γεμάτες τουρίστες, όπως η monkey beach, η παραλία των πιθήκων, όπου μια μαϊμού εν ριπή οφθαλμού έκλεψε την μπανάνα που κρατούσα.
Από τις πιο δημοφιλείς ατραξιόν της Ταϊλάνδης, τα Phi Phi τα τελευταία χρόνια έχουν δεχθεί μεγάλες επιπτώσεις στο ευαίσθητο οικοσύστημα και τον κοραλλιογενή ύφαλο που τα περιβάλλει. Δεκάδες ταχύπλοα 
σκάφη καταφτάνουν καθημερινά από το κοντινό Phuket και το Krabi, τη νοτιοδυτική ακτή της χώρας, με λάτρεις του μαζικού τουρισμού που έρχονται μόνο και μόνο για να κολυμπήσουν στη Μάγια, τη διάσημη «παραλία» που γυρίστηκε η ομώνυμη ταινία με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Ο χαμογελαστός βαρκάρης -ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες ντόπιους ιθαγενείς της φυλής Κάο Λε (τσιγγάνοι της θάλασσας), οι οποίοι σήμερα μεταφέρουν τουρίστες ή ψαρεύουν για να τροφοδοτήσουν το μπουφέ των πεντάστερων resort- μας ξεναγεί στις απίστευτες φυσικές ομορφιές του Phi Phi Le που βρίσκεται μισό χιλιόμετρο απόσταση από το Phi Phi Don. Οι παραλίες Πι Λεκ, Μάγια και Λο Σαμάχ, σαν μικροσκοπικές Εδέμ με κατάλευκη άμμο, εμφανίζονται ξαφνικά ανάμεσα σε κατακόρυφα βράχια ύψους 80 μέτρων.
Στη θαλάσσια σπηλιά όπου οι ντόπιοι αναρριχώνται για να συλλέξουν τις φωλιές χελιδονιών -από τις οποίες φτιάχνουν την περίφημη σούπα, ένα πραγματικά εκλεκτό έδεσμα (πωλείται προς 3.000 δολάρια το κιλό)- το φως του δειλινού βάφει κόκκινα τα κοιλώματα με τις βραχογραφίες που σκάλισαν Κινέζοι θαλασσοπόροι τέσσερις αιώνες πριν.
Μια γλυκιά νοσταλγία με τυλίγει καθώς από το κατάστρωμα του καραβιού για το Πουκέ διακρίνω τα μικροσκοπικά διαμάντια της θάλασσας του Ανταμάν να χάνονται στον ορίζοντα.
ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ
Για να κάνετε καταδύσεις στο αρχιπέλαγος που θεωρείται μία από τις καλύτερες τοποθεσίες της Ταϊλάνδης (από τον Δεκέμβριο έως τον Απρίλιο) υπάρχουν πολλές σχολές και μαγαζιά. Προτείνουμε μερικά από τα παλαιότερα. Ο καλύτερος τρόπος για να επιλέξει κανείς πιστεύω ότι είναι να το έχουν συστήσει κάποιοι που έμειναν ευχαριστημένοι.
Στην πόλη του Τρανγκ
Trang Scuba Dive Centre (T/+6675222189): Μια τριήμερη εκδρομή που περιλαμβάνει τα πάντα κοστίζει γύρω στα 3.000 μπατ.
Στα νησιά Πι Πι
Phi Phi Scuba: T/+6676385518, www.phiphi-scuba.com
Hippo Divers: τηλ.: +6675601152, www.hippodivers.com
Για να νοικιάσετε καλό καταδυτικό εξοπλισμό: Dive Supply (www.divesupply.com), στην παραλία Πάτονγκ του Πουκέ.
Αν σκοπεύετε να πείτε «ναι» στον καλό σας ή την καλή σας με ένα διαφορετικό τρόπο (υποβρυχίως!), μπείτε στο www.underwaterwedding.com
ΚΕΙΜΕΝΟ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΤΖΟΥΛΙΑ ΚΛΗΜΗ
